Categories

Tag Cloud

info@beyondmindfulness.nl
Beyond Mindfulness | blog  | Bindingsangst – het masker van controle en vrijheid doorzien

Bindingsangst – het masker van controle en vrijheid doorzien

Na drie leuke en drukke weken heb ik een dag helemaal niets. Ik werk wat, maak een lange wandeling en geniet van mijn zelfgemaakte pizza. Ik mijmer op deze mooie lente avond over een quote van een vriendin. “You teach best what you most need to learn” by Richard Bach. Ik moet denken aan mijn eigen bindingsangst, vrijheid en controle drang en die van mijn cliënten. Ik bevrijd me hier steeds meer van en deel dit met hen. Deze blog is mijn persoonlijke verhaal rondom deze angsten en coping mechanismen. Ik eindig met tips om hier beter mee om te gaan.

De kiem ligt in onze jeugd

Na het kijken van een paar treffende Youtube filmpjes komen een aantal dingen samen. Het lijkt ineens zo logisch. De kiem ligt meestal in onze jeugd en een afwijzende ouder is vaak de aanleiding. In mijn geval begint het bij mijn vader. Hij kon hier niets aandoen aangezien zijn vader hem weer afwees.

Mijn opa en oma hebben in WO II simpelweg teveel meegemaakt om goed met emoties om te kunnen gaan. Hij getraumatiseerd door het werken aan de gruwelijke Burma spoorlijn en zij door haar gevangenschap in de jappenkampen. Kortom niemand wordt iets verweten. Sterker nog mijn band met mijn vader is sterker dan ooit.

Je leert al vroeg pijn te vermijden

Mijn moeder was beter in het geven van liefde en warmte maar ook zij onderdrukte haar angsten en probeerde door middel van harmonie de veiligheid te bewaren. Hierdoor konden mensen echt over haar grenzen gaan. Waar ik overigens ook voor moet waken. Als jonge jongen leerde ik al snel verantwoordelijkheden te ontwijken (hiermee de kans om afgewezen te worden te verkleinen), emoties onder controle te houden (vooral onderdrukken), naar buiten toe te pleasen en me niet te nauw verbinden met anderen. Allemaal strategieën om die pijn (afwijzing – niet goed genoeg voelen) te voorkomen. Logisch toch?

 

Vrijheid en ruimte als middel om pijn te voorkomen

Pas nu realiseer ik me dat mijn drang naar vrijheid en ruimte, gewoon het ontwijken van deze rauwe pijn is. Ik hou altijd een voetje tussen de deur maar ook èèn erbuiten, zo heb ik altijd een escape. Het mechanisme is zo simpel. Elke keer als mijn pijn aangeraakt wordt schiet ik in een flight-fight-freeze modus.

Ik maak vooral gebruik van de flight (vlucht) optie en als dat niet lukte dan bevries ik. Bijna letterlijk, mijn meest persoonlijke blog tot nu toe ging hierover. Mijn vader gebruikt bijvoorbeeld meer de fight, hij wordt boos op anderen en zo ontwikkelt iedereen zijn eigen coping.

Leer de pijn toe te staan en te voelen

Ik zie het ook veel bij cliënten. We gaan zo ver om deze pijn niet te hebben. Terwijl daar juist de oplossing zit, de pijn toestaan en voelen. Check dit maar bij jezelf. Wat gebeurt er als je je emoties uit de weg gaat? Schiet je in je hoofd (denken)? Word je rustiger? Is het een duurzame oplossing? In een prachtige video leidde Adyashanti me, via een mooie schrijfoefening, letterlijk naar mijn pijn toe. Laag voor laag. Mocht je iets herkennen in wat er tot nu toe geschreven is, dan zeker kijken. 

Blijven staan, elke keer weer!

Als het je lukt om bij je pijnlijke emotie te blijven, dan hoef je niet meer raar te doen (vechten, vluchten of bevriezen). Je voelt en blijft er bij en ja je hele systeem wil ervan weg gaan (vaak letterlijk). Maar op een gegeven moment wegen de kosten van het vluchten gewoon niet meer op tegen de baten. En blijf je wel staan. Tuurlijk komt het weer terug en verval je soms weer in oud gedrag. Geen probleem, het leven geef je nog vele nieuwe kansen om je pijn weer aan te gaan 😉

De beloning als je stopt met weglopen

Elke keer als het mij lukt om te blijven staan en echt toe te laten (voelen!), ontstaat er een bevrijding en geluksgevoel wat ik voorheen niet kende. Dit is ook weer tijdelijk maar je ontspant steeds meer in jezelf. Voor de spirituele lieden onder ons: we worden steeds meer èèn met onze natuurlijke staat van zijn. Mijn leraar haalt vaak Rumi aan: to flow down and down in always widening rings of being.

 

Tips: beter leren verbinden (commitment) doorzie je controle en vrijheidsdrang 

De belangrijkste tip heb ik misschien al gegeven, maar er zijn nog een aantal dingen die mij echt verder geholpen hebben. Misschien jou ook, zeker als je ook moeite hebt met commitment. Hier komen ze:

  1. Zie dat je je wel kunt committeren maar dat je ergens anders aan commit. Vaak ligt dit bij vrijheid en ruimte (check eerlijk bij jezelf of dit een vlucht is van angst/pijn of niet) en niet bij een langere verbintenis met een geliefde, een vaste woonplek of een vriendengroep. Overigens zie je ook het tegenovergestelde gebeuren. Mensen die zich sterk committen aan veiligheid en op zoek zijn naar een diepe verbinding met anderen. Maar ze hebben daarbij vaak het idee dat ze de ander nodig hebben voor hun geluk en klampen zich daarom te veel vast aan de ander.
  2. Richt je meer op het soort commitment wat je wel wil en baseer daar je keuzes op.
  3. Kijk met compassie en liefde naar je angstige kant (pijn). Bijvoorbeeld dat je controlerende kant, zeker in je jongere jaren, nodig was om te overleven.
  4. Zie dat pleasen (bevestiging van de ander nodig hebben) gebaseerd is op angst en kies voor liefde en dus voor wat je echt voelt en wilt. Begin, dit geldt voor veel van deze punten, met kleine dingen en bouw dit langzaam uit.
  5. Merk op hoeveel energie er zit in het weglopen van pijnlijke gevoelens (anticipatie, controle en pleasen etc.) en laat dit je motivatie zijn om het anders aan te pakken.
  6.   Gebruik liefde en compassie (schrijf) oefeningen en meditaties als anti-dotes tegen angst en onze inner criticus.
  7. Geef toe dat je zelfvertrouwen issues hebt en angst grip op je heeft. Richt je op wat je wel goed doet en je kwaliteiten. Herhaal bijvoorbeeld op het einde v/d week drie punten die je goed gedaan hebt, hoe klein ook. Probeer dit ook te voelen.
  8. Zie je relatie als een ultieme kans, iets wat mijn meditatie leraar Rupert Spira vaak aanhaalt, voor (spirituele) groei. Hiervoor moet de ander juist anders zijn en uitdagingen worden hiermee kansen om te groeien. Een perfecte partner is dus helemaal niet nodig. Mooie ted-talk hierover: relationships are hard but why?

Ik ben, misschien net als jou, nog volop bezig om dit eigen te maken. Maar ik hoop dat deze blog je tegelijkertijd confronteert en je het vertrouwen geeft dat het anders kan. Wil je hier individueel in begeleidt worden? Dan kan je altijd contact op nemen! Eitherway goodluck!  

“I learned that courage was not the absence of fear, but the triumph over it. The brave man is not he who does not feel afraid, but he who conquers that fear.”

Nelson Mandela

.